Vóór-Genesis ll

LOEMA

PARANORMAAL


CONTACT met het
UNIVERSUM

opsporing(at)loema.nl

FB Loet van der Gouw



Welkom op de pagina "Vóór-Genesis II".


"Goddelijke Mens".

Miljoenen jaren hebben de wezens in het Grote Universum gereisd en planeten bezocht waarop zij zichzelf muteerden. Tijdens die jaren hebben zij ook de aarde een aantal malen bezocht om, nadat was gebleken dat de natuurlijke omstandigheden overeen kwamen met hun wensen, deze voor te bereiden op mensachtige bewoning.
Op deze pagina beschrijf ik de aankomst van 287.000 jaar geleden, de eerste mutatie en de ontwikkeling van een volk dat vervolgens 112.000 jaar later door natuurgeweld werd vernietigd. De plek waar zij zijn geland is volgens mijn eigen onderzoekingen het nog altijd niet terug gevonden Atlantis.

Daarbij maak ik weer gebruik van informatie uit het Universum die ik vergelijk met zowel de inhoud van Plato's bekende Kritias als verhalen uit de Bijbel.
Daar praat ik over "Goddelijke Mens", de mens die tot mutatie in staat is en zo de verspreiding van de mensachtige in het Universum regelt en controleert.

Deze periode noem ik het "Vóór-Genesis II". In mijn boek is dit het hoofdstuk: "goden".

Het volgende staat in Kritias geschreven:
'Daar woonde de eerste uit aarde geboren man. Euenoor was zijn naam en hij woonde er samen met zijn vrouw Leukippe. Zij kregen als enig kind een dochter, Kleito genaamd. Toen dit meisje, op huwbare leeftijd, haar vader en moeder verloor, verenigde Poseidon zich met haar, omdat hij in begeerte voor haar ontstoken was'.


Dit geeft te denken. De eerste uit aarde geboren man. Dit doet mij denken aan het Bijbelse verhaal over Adam en Eva, die zijn ook met behulp van een reageerbuis verwekt. In ieder geval niet via de moederschoot maar uit aarde geboren. Het bekende Kunstmatige Insemineren. Alleen dat was weer in een latere periode, dat vertel ik in Genesis.
Maar goed Poseidon was een god en Euenoor was uit aarde geboren. De eerste overdracht van genen van godmensachtigen naar mensmensachtigen was dus een feit. Goden waren dus geen goden, maar mensachtigen van de eerste orde die zich gedroegen als goden. Daarom schrijf ik goden met een kleine letter.

Dit soort taferelen vinden we dus niet alleen in Kritias of de Bijbel, maar ook in veel andere religieuze verhandelingen zoals bijvoorbeeld in de Indiase Veda's.

Eerst maar eens het gebied van de landing omschrijven.
Citaat uit Kritias dat daar betrekking op heeft:
'Op de plaats die men nu de woestijn (Sahara/Marokko) noemt, waren toen vlakten van vruchtbare aarde en veel bosrijke bergen, waarvan de sporen zelfs nu nog zichtbaar zijn'.

En een volgend citaat:

'Want de zee hier ligt binnen de zeestraat waar wij over spreken en is dus eigenlijk meer een haven met een nauwe toegang, maar die andere is pas echt een zee en het land dat daaromheen ligt, kan met recht een continent worden genoemd. Op dat eiland, Atlantis, bestond een machtig en indrukwekkend verbond van Koningen die heersten over het hele eiland en over nog veel meer eilanden en delen van het vaste land. In het gebied aan deze kant van de zee-engte voerden zij bovendien de heerschappij over Libye tot aan Egypte en over Europa tot aan Tyrrhenië'.

Tot slot een belangrijke vaststelling:

In zijn verhaal zegt Plato dat het volgens overlevering bekend is geworden dat het land (Atlantis) is vergaan en heeft hij het over volkeren die voorbij de Zuilen van Herakles (Straat van Gibraltar) woonden.
Dit is wel duidelijke taal, daar hoef ik niets aan toe te voegen.

Conclusie:

Door tectonische verschuiving van de Noord Amerikaanse en Afrikaanse platen is de oceaanbodem in de Atlantische Oceaan, op de kruising van 33.866.444 westerlengte en 39.322.141 noorderbreedte, gezakt.

Na een zeer zware zeebeving volgde een Tsunami, een enorme vloedgolf met zo'n vernietigende kracht dat alle bouwwerken en wouden die het water bereikte zijn vernietigd. Mensen en dieren verdronken en werden meegesleurd, het voltrok zich in een tijd van enkele uren. Wat overbleef was chaos.
Niemand overleefde de ramp, enkel de overlevering die in de eeuwen daarvoor had plaatsgevonden bleef in de herinnering van de mensen in de gebieden die niet werden getroffen, de landen buiten het Tsunami gebied.

Het gebied zelf ten oosten van het episch centrum, Atlantis, omvatte in die tijd Madeira, Desertas, Porto Santo en Selvagens, Selvagem Grande.

De zuidelijke eilanden La Palma en Frontera, La Gomora, Tenerife, Gran Canaria, Fuerteventura en Lanzarote.

En op het vaste land Sidi Ifni, Mirleft, Id Aissa, Agadir en Noord Oostelijk Marrakesh, Cassablanca, Tanger in Marokko en tot slot Cadiz, Sevilla, Albufera en Lagos in het Noorden. En uiteindelijk tot Egypte en Italië.
De vloedgolf is vanuit het episch centrum naar alle kanten gegaan, waardoor we ten westen daarbij Bermuda als één van de mogelijke gebieden moeten betrekken. Zelfs Barbados, Antigua, Barbuda, Suriname, Frans Guyana en de noordkust van Brazilië behoren tot de mogelijk getroffen gebieden.
Deze Tsunami was vele malen krachtiger dan de ons bekende in de Indische Oceaan in 2004 bij Sumatra.



Goed, de goden hadden dus een mensachtige gemuteerd op Atlantis. En niet te vergeten: op diverse plekken op aarde werd hetzelfde gedaan.

De navolgende duizenden jaren kwamen de "goden" regelmatig langs om te beoordelen of het allemaal wel verliep zoals zij dat wensten.
De toen nog primitieve bewoners van onze planeet konden niet goed begrijpen dat er telkens wezens in luchtvoertuigen kwamen. Hemelwagens, onder begeleiding van veel lawaai, vuur en rook.

Daar nu onstonden die verschillende religies, overal waar de goden verschenen, over heel de aarde, ontstond verafgoding. Zij werden vereerd en aanbeden in veel verschillende secten. Zij kregen ereplaatsen op onze planeet.

Dat was het begin van het einde.

Daar begon de machtsstrijd tussen de verschillend denkenden, daar begon de religieuze strijd op aarde. 

Dit gedrag en de denkwijzen zitten dus in onze genen. Het is daarom dat genen en erfelijkheid zo'n belangrijke rol spelen in ons huidige sociaal maatschappelijke bestaan.

Dan nog de vermenging van de godenmensen met de mensmensen, het volgende vinden we daarover terug in een aantal citaten uit Kritias van Plato.

'Nu zijn er twee verworvenheden: menselijke en goddelijke. De menselijke verworvenheden ontstaan dankzij de goddelijke, want als je een groot goed verwerft, krijg je alle goede dingen van lager niveau erbij. Het is alles of niets.

Menselijke verworvenheden zijn afhankelijk van goddelijke eigenschappen, en die hangen weer af van dat ene leidende principe, inzicht.'
'Wij geven runderen geen runderen als herders en geiten geen geiten, maar omdat wij van een edeler soort zijn, treden wij als hun herders op. Hetzelfde heeft de god gedaan uit liefde voor de mensheid. Hij gaf ons in die tijd het edeler ras van de halfgoden als leiders.'


Even een ander bijna onopvallend feit is het postuur en de lengte van de godmensen. We zouden het bijna vergeten, maar door dat muteren van de genen van onze 'reizende voorouders' komen we in meerdere religieuze verhandelingen een enkele keer een reus tegen. Zelfs nu nog komen we in onze leefomgeving, wel zeldzaam maar toch, een enkele uit de kluiten gewassen mens, zowel man als vrouw, tegen.


Hiermee kunnen we wat betreft de goden tot een eindconclusie komen. Die is eenvoudig. 


De bouwstenen van ons lichaam en onze geest, onze erfenissen, bestaan uit de genen van alle godenmensen en mensmensen die we over de hele wereld in alle religies tegenkomen.
Alle informatie over het leven van ons allen ligt opgeslagen in het Universum, op de harde schijf.
We zijn gewoon god, goden en mensen tegelijk en zullen dat eeuwig blijven en als we ons best doen met zoeken vinden we de juiste informatie voor de toekomst.


Loet.